Ontwerp voor een basisschool aan de Westersingel in Rotterdam. Een cellulaire structuur verdeelt de ruimte en schept open en meer gesloten plekken net als in een bos. De structuur vormt echter niet altijd de begrenzing maar gedraagt zich eerder als een spons. Activiteiten kunnen uitstrekken over meerdere ruimtes en tussendoor kunnen ongeplande plekken ontstaan die worden ingevuld door kinderen en leraren. Entrees en trappen liggen door de structuur verstrooid.

Op de begane grond is een grote ruimte voor samenkomst, eten, spel en toneel. Rondom liggen kleinere ruimtes voor specifieke activiteiten. De verdieping is een versplinterde uitwaaiering van kleine ruimtes tussen grotere ruimtes. De structuur voorziet in enkele grote lokalen en vele versnipperde lokalen. Hogere klassen hebben behoefte aan werkgroepruimtes voor meer individuele opdrachten en taken. De doorgangen kunnen afgesloten worden met stoffen wanden zodat de ruimtes op korte termijn uitwisselbaar zijn.

De verdiepingen hebben een afzonderlijke polygoonstructuur maar overeenkomende knooppunten. Soms overlappen de lagen, soms kruizen zij elkaar. De celkruisingen geven constructief aanleiding voor vides en overlopen. Open cellen voorzien omliggende ruimtes van daglicht en uitzicht.

Academie van Bouwkunst Rotterdam
Rolf Reichardt 2006